به نام او که آغاز عاشقانه زندگیست ... عشق در رهش در شوق بندگیست
عشق ... یک خیال نازک و رویایی! ای دل! بس است این همه رسوایی! تا به کی ؟ بیهوده به انتظار تمام هستی ام را می ربایی؟ برنامه جديد...نوشتن ونوشتن و نوشتن.... نوشتن افكار ايده ها نظرات و هر چيز مزخرف ديگري كه به ذهنم مي رسد و باورم را مي سازد بيان انديشه ها بي مجال وا گذاشتن و در زمان افسون شدن و مسخ لحظات خاص زندگي شدن رفتن و رفتن و رفتن ... بي واهمه ايستادن... مي نويسم تا زندگي كنم لحظه هايم را شايد اينگونه جان جواني ام را بيهوده نگيرم ... شايد اينگونه كمي به خود بيايم! بيست و اندي سال گذشت ! مينا!!! چند سال ديگر مي خواهي تا بخودت بيايي؟ *** كجا اسير شده ايم !!! كجا گرفتار شده ايم!!! كه قرنهاست خود را مي جويم و ... تنها نشان بودنمان ايمان مردد لحظه هايمان است در هجوم پوچي ... تنها تجسمي از دو دست ... فريبمان مي دهد و شبه يك نگاه ناگهان مي لرزاند تمام هستي خاكي خالي مان را... و ما بيهوده مي پنداريم كه هستيم كه جريان داريم ميان خاطرات ... ميان سكوت مرگبار لحظات ... حال چه تشويش بيهوده ايست لحظه ها... ثانيه ها... در باور ساعت... زمان نمي گذرد اين ماييم كه مي گذريم و به عبث ... به بودنمان دلخوشيم... كجا اسير شده ايم؟؟؟ بايد برخيزيم... فرصت نشستن نيست! بايد كه به راه بيفتيم ... حتي لحظه اي تأمل جايز نيست كه نيست!!!
چه توانى كه ز كف دادم مفت
من ندانستم و كس نيز به من هيچ نگفت
قدرت عهد شباب
مىتوانست مرا تا به خدا پيش برد
ليك بيهوده تلف گشت جوانى
هيهات و صد افسوس كه چون عمر گذشت
معنى اش فهميدم
م . حسنی هستم
وطنم سرزمین لاله های سرخ و کوههای سر به فلک کشیده سرزمین اشک و لبخند قلب تپنده ی اسیا افغانستان است
دانشجوی علوم تربیتی گرایش مدیریت و برنامه ریزی آموزشی ام
اندیشیدن را دوست دارم همان طور که سکوت را...
رنجها و دردها و اشک ها را بیشتر از شادی و لبخند دوست داشته ام فقط به این دلیل که احساس می کنم در عمق انها می توان درسهای ژرفتری یافت .
نمی دانم چرا ؟
اما خدا را در درددلهای گاه و بیگاه و نوشته هايم دوست داشتنی تر جسته ام تا...
دوسالیست درگیر سوالات بی جواب زیادی هستم و هر چه بیشتر جسته ام کمتر یافته ام .
می دانم !
گمشده ای دارم اگر چه فهمیدم گمشده ی من عشق و انسانهای زمینی نیستند اما من هنوز هم گاهی ...
فقط می دانم باید در جستجوی راه باشم نه همراه...
